007: วัฒนธรรมการเอาเปรียบคนที่อายุน้อยกว่า
posted on 08 Apr 2008 22:23 by rinnathecat in Peopleทำไมนะ คนเราถึงชอบขี้โกงกับคนอื่น ทุกครั้งที่มีโอกาส การทำอะไรแบบตรงไปตรงมา ไม่ยักยอกเอาเปรียบคนอื่นนี่ มันช่างหาได้ยากเย็น บ่นๆๆๆๆๆ
ตั้งแต่จำความได้ ตอนนั้นเราอยู่ ป.2 แม่พาไปซื้อเครื่องเขียน ที่ร้านชื่อดัง ใกล้ๆโรงเรียนเก่าของเรา ตอนนั้นทุ่มนึงละ ไม่มีที่จอดรถริมถนน แม่เราเลยให้เราถือเงิน วิ่งลงไปซื้อสมุดวาดเขียน เราก็ถามคุณย่า ที่ดูแลร้านว่า สมุดวาดเขียน เล่มเท่าไหร่คะ คุณย่าบอก 15 บาท เรานับเหรียญๆที่เรากำไว้ อ๊ะ ไม่พอ มีแค่ 12 บาท เราเลย(โง่) วางเงินไว้ที่เคาน์เตอร์ แล้ววิ่งไปเอาที่รถอีก 3 บาท พอกลับมา ก็นับใหม่ ทำไมมันเหลือแค่ 10 บาท รวมกับ 3 บาท ที่เราวิ่งลงไปเอา เป็น 13 บาท ก็วิ่งกลับไปเอาใหม่ กลับมา เงินก็เหลือ 10 บาททุกครั้ง = = จนรอบสุดท้าย แม่บอกจะลงมาด้วย เงินถึงได้พอ = = พอกลับขึ้นรถ แม่ก็บ่นเราใหญ่ ว่าอย่าเอาเงินไปวางไว้ที่อื่นสิลูก บลาๆ นั่นเป็นครั้งแรก ที่เราำจำได้ว่า เคยโดนคนอื่น ขี้โกงเอาเงินเราไป
จนล่าสุด พอดีเราย้ายออฟฟิสใหม่ค่ะ ไปทำเรื่องยกเลิกที่เช่าที่เก่า (อาคารแห่งนึง ใกล้ๆตึกชินวัตร ตรงซอยสายลม) ก็เลยต้องยกเลิกที่จอดรถไปด้วย เรื่องก็เรียบร้อยดี จนกระทั่ง วันนี้ไปคืนบัตรจอดรถ และตัวแสตมป์สำหรับคนที่มาติดต่ออฟฟิสเรา ตอนที่ทำเรื่องขอบัตรกับตัวแสตมป์ ก็ทำเอกสารมัดจำกับบริษัทไว้ค่ะ
ตรายางมัดจำ 300 บริษัทจะจ่ายคืน 200 ถือว่าเป็นค่าเสื่อมสภาพ 100
บัตรจอดรถ มัดจำ 100 จ่ายคืน 100 (ของเราและน้องพนักงานคนอื่นที่ฝากเราไว้ รวม 3 ใบ)
วันนี้พอไปติดต่อ คุณพนักงานชายตัวสูงๆ หัวเถิกๆ แก่ๆ ก็เหล่ๆเรา แล้วก็มาพูดจาเสียงดังข่มๆ บอกว่า นี่ทางตึกเราทำบัตรรุ่นใหม่แล้วนะ ไม่คืนหรอกมัดจำเก่า ถือว่ายกเลิกไปแล้ว เราก็อึ้งไป มองหน้า แล้วมานก็หันไปคุ้ยเอกสารของตรายาง แล้วข่มเราต่อว่า ตรายางก็ต้องดูก่อนนะ ว่ารุ่นไหน รุ่นเก่าหรือใหม่ รุ่นเก่าไม่คืนแล้วนะเงิน แล้วมันก็คุ้ยหาๆ หาไม่เจอซะที วนไปวนมา (จริงๆแล้วสำเนาเอกสารทั้งหมดน่ะ อยู่ในมือของเรา เราว่าจะปล่อยให้มันหาซักพัก อยากรู้ว่าจะตุกติกอะไรบ้าง)
ก่อนที่เราจะได้พูดอะไรออกไป คุณพนักงานผู้หญิงอีกคน ก็เดินเข้ามาพอดี เราก็ยิ้มๆให้ เค้าก็บอก อ้อบริษัทนี้ใช่มะคะ เอกสารอยู่นี่ค่ะ ทำเรื่องคืนมัดจำไว้แล้ว เพราะเราติดต่อไว้เมื่อวันก่อน แล้วเค้าก็ออกเอกสาร กับคืนเงินให้เราเรียบร้อย ได้มา 500 บาท อิตาหัวเถิก มันก็พยายามจะแบบว่า อะไร ต้องคืนด้วยเหรอ คุณผู้หญิงเค้าก็บอกว่า ก็เอามัดจำเค้ามาแล้ว ก็ต้องคืนสิคะ เราก็เลยหันไปยิ้มให้อิหัวเถิกทีนึง กับหัวเราะหึ ออกมาอีกทีนึง
นี่ขนาดมัดจำไม่กี่ร้อย มันยังจะเอาเลย คนเรา ไม่คิดว่าอาคารจะเสียชื่อรึไงกันนะ ถ้าให้เดา มันคงคิดว่า เงินแค่ไม่กี่ร้อย ไม่น่าจะเป็นเรื่อง อาจจะยักยอกเข้ากระเป๋าตัวเองละมั้ง น่าแปลกใจจริงๆ ทั้งที่อิตาหัวเถิกนั้น ก็ดูเป็นผู้ใหญ่ ไม่ต่ำกว่า 45+ แน่ๆ หน้าตา มีตำแหน่งเป็นผู้ดูแลอาคาร ดูไม่ได้ยากจนอะไร อาคารที่เราเช่า ก็ไม่ใช่กิ๊กก๊อก การที่เค้าพยายามมาโกงเอากะเราแบบนี้ เค้าไม่มีความละอายต่อบาปจริงๆเหรอเนี่ย อะไม่ละอายต่อตัวเอง ก็น่าจะกลัวเสียชื่อในอาชีพการงาน เสียชื่อบริษัท แต่นี่ก็ดูไม่เลย = =
ความซื่อตรงของสังคมนี้มันหายไปไหนหมดนะ บางทีเราก็คิดว่า เราเป็นคนที่คาดหวังอะไรที่ อุดมคติเกินไปมั๊ยนะ บางทีการโตเป็นผู้ใหญ่ เราเองก็ต้องคอยระวังคนรอบข้าง ที่อาจจะพยายามเอาเปรียบเรา ทั้งที่เราไม่เคยคิดจะเอาเปรียบใคร หรือขี้โกงใคร แต่บางที การคอยระวังมันก็ช่างน่าเบื่อ = = แล้วพอไม่ระวังนิดนึง เค้าก็จะต้องหาทางเอาเปรียบขี้โกงเราให้ได้
ไม่มีไรค่ะ บ่นเฉยๆ แหะๆ
