RinnaTheCat~*

แวะมาอัพเดทชีวิตในไต้หวันให้ทราบ

สำหรับใครที่เป็นแฟนตุ๊กตาไบลธ์มากว่าสองปีแล้ว น่าจะเคยได้ยินชื่อของคุณ BUBUJOJO คนนี้มาบ้าง เนื่องด้วยชีเป็นคนที่ชนะเลิศการประกวด Blythe Beauty Contest ประเภท Special Beauty ประจำปี 2007 นั่นเอง ปีนั้นทีมของฉันยังง่อกง่อย เป็นแค่คนเข้ารอบเท่านั้น แถมยังเพิ่งหัดคัสตอมกันเป็นครั้งแรกด้วย *-* การได้ไปพบปะผู้คนใหม่ๆ เห็นไบลธ์แจ่มๆของคนอื่น ก็เป็นแรงบันดาลใจอย่างแรงในเวลาต่อมา

ถ้าใครไม่เคยรู้จักว่าคุณ BUBUJOJO เป็นใคร แต่เล่นไบลธ์ ฉันก็เชื่อว่า น่าจะเคยผ่านหูผ่าตาเห็นรูปนี้มาบ้าง

แม่นแล้ว ชีเป็นคนคัสตอม Monet Garden ตัวนี้นี่ละ

จริงๆจะว่าไปแล้ว ที่ฉันกับคุณ BUBUJOJO สนิทกัน ก็เป็นเพราะความบังเอิญหลายๆอย่าง เช่น เอ๊ะ บังเอิญเจอกันในลิฟท์ที่ CWC บังเอิญนั่งติดกันที่งานปาร์ตี้ บลาๆๆ มาไต้หวันรอบนี้ ฉันก็เลยโทรจิกชีออกมาหาไรกินเล่นกันซักหน่อย เสียดายอยู่อย่างตรงที่ฉันกระแดะแทรเวลไลท์ เอาของมาน้อยชิ้นมาก ไม่ได้พกไบลธ์มาด้วย -0- แต่กระนั้น ก็พกอุปกรณ์ Needle Felting มา (แบบ... จะพกมาทำไม?) ตอนนัดกัน พอคุณบูบูโจโจ้บอกว่า อ๊ะ มาก็ดีเลย มีของขวัญจะให้ด้วย ฉันก็แบบ อ๊ะ! พอดีเลย ได้โอกาส ปั้นก้อนขนเป็นตัว ทดลองทำ Needle Felting เป็นตัวแรก *-*

ได้ออกมาหน้าตาแบบนี้ (แอบทุลักทุเลเล็กน้อย)

ว่าแล้วเราก็นัดเจอกันที่ร้านแถวสถานีรถไฟ มาถึงเจอกันแล้วเราก็เม้ากันไม่หยุด เริ่มจากร้านราเม็ง แล้วไปต่อที่คาเฟ่เล็กๆ แล้วชีก็งัดของเด็ดออกมา

นั่นก็คือ สองสาวที่เห็นนั่นเอง... ทางซ้ายที่ผมแดง เป็นตุ๊กตาที่คุณ BUBUJOJO คัสตอม ขอบอกว่าดีเทลของจริงเนี๊ยบนิ้งใจหาย ตาวาวสุกใสแบบหาไม่ได้ใน Eye chips ที่ซื้อๆตามร้านเลยทีเดียว ส่วนตัวขวามือ คือ Kenner ซึ่งเธอไม่ได้ Restore อะไรมาก รักษาไว้แบบที่เป็นให้มากที่สุด แจ่มจิต ทั้งสองมาในชุดที่คุณบูบูโจโจ้เย็บเอง

เอามาโคลสอัพกันให้ดู ฉันคิดว่าจริงๆแล้ว การคัสตอมไบลธ์ซักตัว มันไม่ได้มีอะไรยาก มันไม่ได้อยู่ที่เทคนิคไฮโซ โก้หรููอะไรเลย แต่มันอยู่ที่ความ "ลงตัว" ขององค์ประกอบทุกๆอย่าง ฉันเห็นมามาก ไบลธ์ที่เน้นโชว์พาวอู้ฟู่ ทำซะเนี๊ยบ แต่ไม่ได้สวยเลยอ้ะ ไม่เหมือนตัวนี้นะ ที่ความน่ารักและทุกอย่างมันไม่มากไปไม่น้อยไป กำลังพอดี นี่ละน๊าาา ที่เค้าว่า ความพอดีนี่แหละ ดีที่สุด

อ้ะ มาดู Kenner กันบ้าง ที่ชีพก Kenner มาด้วยก็เพราะฉันไปเม้าว่า ฉันก็เพิ่งได้ Kenner มาตัวนึงเหมือนกัน ได้มาแบบฟลุคๆ โฮะๆๆๆ ในราคาที่ถูกมากก ถูกกว่า Neo Blythe ที่ขายกันในเมืองไทยอีก สงสัยฉันจะมีดวงเรื่องตุ๊กตาแหะ มักจะไม่ต้องจ่ายแพงอยู่เสมอ ตัวที่ได้มาของฉันสภาพสมบูรณ์สุดๆ 

สำหรับใครที่ไม่ได้เล่นตุ๊กตา Kenner Blythe ก็คือไบลธ์รุ่นแรกที่ผลิตในปี 1972 ผลิตได้ปีเดียวแล้วก็เลิกไป เนื่องจากขายไม่ดีอย่างแรง 30 กว่าปีให้หลัง เมื่อ CWC เอาไบลธ์มาทำใหม่เป็น Neo Blythe แล้ว นักสะสมก็เริ่มไปขุดตามหาตุ๊กตา Vintage เหล่านี้ ซึ่งน่าจะนั่งเซ็งอยู่ในห้องเก็บของบ้านใครซักคนมาน๊าาาาาาน นานนนน ราคาของมันก็อัพแพงนรกตามความหายาก และสภาพที่ได้มาก็มักจะไม่สมบูรณ์ ตัวขาด หนังหัวหลุด ตาถลน บลาๆๆๆ โฮะๆๆๆๆๆ นักคัสตอมโดยทั่วไปก็จะเอามาซ่อมใหม่ เป็นการทำให้มันกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งนึง

ตัวนี้บูบูโจโจ้เล่าให้ฟังว่า ตอนมันมาใหม่ๆ มันโกรธ!! แบบว่า ถูกเก็บไว้ในกล่องมานานเกินจนมันเซ็ง พอได้มาก็พามาอาบน้ำอาบท่า หวีผมหวีเผ้า แต่งตัวใหม่ มันถึงได้ดูกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง ใครฟังแล้วอาจจะรู้สึกหลอน ชิมิคะ โฮะๆๆๆๆๆๆ มันก็เหมือนแบบนี้อะค่ะ เหมือนบ้านที่สร้างใหม่ๆ ไม่เคยมีคนไปอาศัยอยู่ เข้าไปแรกๆเราจะรู้สึกเหมือนเป็นห้องแข็งๆ ไร้ชีวิตชีวา แต่ถ้ามีคนอยู่ไปซักพัก ห้องนั้นมันจะเหมือนมีชีวิตมากขึ้น ด้วยความรู้สึกน่ะนะ ไม่รู้คนอื่นเป็นมั๊ย ^^;

อ้ะ ถ่ายรูปด้วยกันซักหน่อย

ปล. เสื้อที่ชีใส่ ชีก็เย็บเองด้วยล่ะ!

พวกเราใช้เวลานั่งเม้ากันเรื่องตุ๊กตา ยันเรื่องชีวิต ต่อด้วยเรื่องงาน ฯลฯ นานจนรากงอก ได้ Tips & Tricks มาพอสมควรเลยทีเดียว คุยไปคุยมาก็เรียนรู้อะไรดีๆจากชีมาเยอะ ชีเป็นคนที่แบบว่า.. พอเพียงและครีเอทีฟสุดๆ คือ Philosophy ในการทำงานของชีค่อนข้างสวนกระแสกับคนไต้หวันทั่วไป ที่ค่อนข้างจะเน้น "เร็วและถูกและจำนวนมาก" เข้าว่า ว่ากันตรงๆก็คือ ชีเน้นสร้างผลงานที่อาจจะจำนวนน้อย แต่ละเอียด และมีคุณค่า สำหรับคนที่ได้ไปแล้วจะ Appreciate มัน ไม่ได้อยากทำเพื่อหวังจะรวย รวย รวย ขาย ขาย ขาย (แต่จริงๆชีก็รวยมากเลยล่ะ -0-) แล้วก็ทำแค่เท่าที่ชีจะสามารถควบคุมคุณภาพได้ เหมือนร้านบะหมี่ที่ขายไม่เกินวันละกี่ชามๆ เพื่อควบคุมคุณภาพของบะหมี่ คำนึงที่ชีพูดขึ้นมาก็คือว่า ทำเท่านี้ก็พอแล้วนะ ได้ทำในสิ่งที่ชอบสิ่งที่รักทุกๆวัน มีเงินมาเลี้ยงตัวเองได้และใช้จ่ายได้ทุกอย่างที่ต้องการ มันอาจจะไม่ได้รวยล้นนรก แต่เราก็มีชีวิตที่คนที่ฟุ้งเฟ้อหาเงินบ้าบอบางคนไม่สามารถมีได้

ฟังแล้วฉันก็แบบ... นี่แหละ คนเก่งจริง!!! 

ชีเป็นคนโลว โพรไฟล์ ถ่อมตัว แต่ฟังจากรายละเอียดต่างๆที่ชีเล่าให้ฟังแล้ว ฉันก็รู้เลยว่า ชีเป็นคนมีความสามารถจริงๆ แบบ มีความรู้ม๊ากมากในเรื่องที่ทำ แล้วก็เป็นคนที่ไม่ได้บ้าบอไปกับกระแส ซึ่งฉันคิดว่า คนเล่นตุ๊กตาในบ้านเรา อาจจะ "โอเวอร์" กันไปซักนิด พูดแบบนี้หลายคนอาจจะโกรธนะ แต่ขอพูดหน่อยก็แล้วกัน คือไม่ว่าการจะรักหรือชื่นชอบอะไร เราก็ต้องชอบอย่างมีสตินะคะ ไม่ใช่ว่ามีร้านที่ตั้งราคาตุ๊กตาโก่งสุดกู่แล้วเราก็ยอมซื้อ ไม่ว่าเท่าไหร่ก็ทุ่มจ่าย ไม่ว่าจะผิดกฎผิดเกณฑ์หรือแม้กระทั่งผิดกฎหมาย หรือละเมิดคนอื่นก็ไม่สน ขอให้กู "ได้" มาครอบครองเอาไว้ก่อน ฉันคิดว่านี่มันไม่สร้างสรรค์เอาซะเลย การทำทุกอย่างแต่พอดี มันทำให้ทุกอย่างมีคุณค่ามากขึ้นนะ ฉันว่า การทำอะไรฟุ้งเฟ้อ บ้าบอ มันก็เหมือนกับคนทำคัสตอม ที่พยายามจะยัดทุกอย่างลงไปบนหน้าของตุ๊กตา โดยไม่บันยะบันยัง แล้วออกมาเหมือนระเบิดลงนั่นแหละ แต่ถ้าเรารู้จักทำอะไรแต่พอดี ความลงตัวมันทำให้ผลงานออกมาดีกว่ามาก

เอ๊นนี่ย์เวย์ ก่อนกลับ ชีก็ได้ให้โดนัทฉันมากล่องใหญ่ๆ แล้วก็ให้รองเท้าบูท ที่ติดผม ฯลฯ ที่ชีผลิตเองแก่ฉันด้วย ฉันก็แอบกรี๊ดดีใจ น้ำตาไหลพรากๆๆๆ มันสวยมาก!

เนี๊ยบนิ้งมาก รองเท้า ขอบอก (คู่นี้ราคาขาย 1500! โอ้ย จะเป็นลม)

แฮ่ อันนี้อย่าว่าแต่ติดหัวตุ๊กตาเลย ติดหัวคนก็แจ่ม *-*

ของทั้งหมดที่ได้มา T_T ดีใจน้ำตาไหลพรากกกกกกก

ว่าแล้วก็ร่ำลากันหลังจากเม้ากันไปจนตกเย็น ได้เวลากลับบ้านนอน ^^; นับเป็นวันที่ดีอีกวันนึงทีเดียว ที่ได้เจอกับคนเจ๋งๆแจ่มๆเช่นนี้ รอบหน้าเรานัดกันแล้วว่าจะใช้เวลาให้มากกว่านี้ซักหน่อย ไปเที่ยวที่โน่นที่นี่ ไว้มีโอกาสแล้วจะมาเล่าให้ฟังใหม่เน่อ

ปล. ขอขอบคุณจอชที่ไปนั่งเป็นเพื่อนตลอดบ่ายฟังการเม้ากันของสาวๆ แถมช่วยแปลบางช่วงให้ด้วย ซึ๊งใจ ไอเลิฟยูเบ๊บ