118: คนเรานี่ก็แปลกนะ
posted on 23 May 2009 20:33 by rinnathecat in Thoughtตอนที่ฉันกำลังเลือกที่จะไปเรียนต่อ ฉันก็หาข้อมูลจากคนโน้นคนนี้ ก็มีคนบางพวกเชียร์อเมริกา บางพวกเชียร์ยุโรป มันก็เป็นปกติละนะ แต่พอฉันเลือกคอร์ส เลือกอาจารย์ course director ได้แล้ว ตกลงจะไปยุโรป พวกที่เชียร์อเมริกา จะต้องมากระแนะกระแหน ว่า... โง่ว่ะ
เอ๊ะ!
ตอนกำลังจะเตรียมตัวไป ฉันก็ไปเดินหาซื้อหม้อหุงข้าวกับแฟนเก่า (เน้นว่า เก่า เพราะแฟนปัจจุบันน่ารักมาก ใจกว้างมาก และใจเย็นมาก) และคุณพ่อของแฟนเก่า ซึ่งเป็นวิศวกรไฟฟ้าในหน่วยงานหรูหราไฮโซแห่งหนึ่ง.. เลือกไปเลือกมา คุณพ่อแฟนเก่าก็ปราดเข้ามาบอกว่า ให้ซื้ออันแบบที่เป็นปุ่มแก๊กๆแบบโบราณ ดีกว่าอันที่เป็นปุ่มระบบสัมผัส เพราะปุ่มแบบแก๊กๆเนี่ยแหละ ถูกหลักทางวิศวกรรม เสียยากกว่า แต่พอฉันตัดสินใจซื้ออันที่เป็นปุ่มระบบสัมผัส... ฉันก็แอบโดนกระแนะกระแหนเล็กๆว่า เดี๋ยวก็พัง
เอ๊ะ!
ตอนที่ฉันมีเหตุ ต้องย้ายจากแฟลตเก่าที่อังกฤษ ไปหาเช่าที่ใหม่
ฉันก็ปรึกษากับคุณแฟนเก่าของฉันทางโทรศัพท์ ให้ช่วยกันเลือก
ว่าเอาที่ไหนดี (ปล. แฟนเก่าฉันไม่ได้ไปเรียนด้วยนะคะ)
คุณแฟนเก่าบอกให้ไปบ้านหลังที่พี่สาวเค้าเคยเช่าเมื่อนานมาแล้ว
ซึ่งฉันก็ไปดูมาพร้อมกับดูหลังอื่นมาด้วย ไปดูมา 8 หลัง
ในที่สุดก็ตัดสินใจเช่าอีกที่นึง คุณแฟนเก่าก็จะแบบ... ทำไมไม่ฟังกันบ้าง ไม่ฟังแล้วมาถามทำไม
เอ๊ะ!
พอดีตอนไปเรียนต่อ ฉันเองก็ไม่ได้บอกคนที่ฉันถามซะด้วยสิ ว่าฉันไปสัมภาษณ์มาหมดแล้ว ทั้ง NY และ LA จน SVA รับฉันแล้ว.. แต่พอดีไปถึงที่นั่น คุยกับคุณอาจารย์ที่จะสอนแล้วแบบ... มันไม่คลิ๊ก แต่พอไปคุยกับคุณอาจารย์ที่ LCP มันคลิ๊กกว่า ฉันก็เลยเลือกไปอังกฤษ
ตอนที่ฉันเลือกซื้อหม้อหุงข้าว... พอดีฉันเลือกแบบระบบปุ่มสัมผัสเพราะว่าข้างในมันเป็นหม้อเทฟลอน ล้างง่ายกว่า พอดีฉันให้น้ำหนักเรื่องนี้มากกว่าเรื่องปุ่มน่ะค่ะคุณพ่อ..(ปล. 6 ปีผ่านไป... ปุ่มมันก็ยังดีอยู่นะ)
ตอนที่ฉันเลือกแฟลตใหม่ พอดีได้ List ของ UCL ทำให้ฉันได้ที่ใหม่ ใกล้โรงเรียน ไม่ต้องนั่ง tube อีกต่อไป เดิน 15 นาทีถึงโรงเรียน 15 นาทีถึง Covent Garden ราคาโอเค แลนด์ลอร์ดได้รับการรับรองจากโรงเรียน... ก็เลยเลือกที่นี่...
บางทีอะนะ ฉันคิดว่า คนเราพูดคุยกับคนอื่น เพื่อหาข้อมูลทั่วๆไป เกี่ยวกับสิ่งต่างๆในชีวิตประจำวัน ใครมีประสบการณ์ยังไง ใครเคยทำอะไรมาบ้าง เพราะฉันเข้าใจดีกว่า คนเรา ไม่ได้เก่งทุกเรื่องไปซะทุกอย่าง แต่ คนเรานี่ก็แปลกจริงๆ ถ้าถามข้อมูลแล้ว ฉันรับมาประมวลผล แล้วผลออกมาเป็นอีกอย่าง ต่างจากที่เค้าให้คำแนะนำ ฉันก็มักจะได้รับสิ่งที่เรียกว่า "คำกระแนะกระแหน" ตามกลับมาด้วยเสมอ
ฉันคิดว่า สิ่งนี้เป็นนิสัยประจำ ที่แอบแฝงหยั่งรากลึกอยู่ในหลายๆคนโดยไม่รู้ตัว หลายๆชอบบ่นว่า.. "เด็กทำไมไม่ทำตามผู้ใหญ่" หรือ "ทำไมไม่ทำตามที่ -- ผู้รู้ -- แนะนำ" หรือ "ถ้าไม่ทำตามแล้วมาถามทำไม" ก็แหม... บังเอิญฉันนำข้อมูลของท่านทั้งหลายมาประมวลแล้ว บังเอิญสถานการณ์เฉพาะหน้านั้นมันอยู่ต่อหน้าฉัน บังเอิญฉันไม่ได้อธิบายกระบวนความคิดทุกขั้นทุกตอนให้ทุกๆคนฟัง และบังเอิญฉันก็ไม่ได้ใช้ชีวิตตามที่คนอื่นบอกฉันไปซะทุกเรื่อง
พูดกันตรงๆ ฉันรู้สึกไม่ดี ที่ได้รับคำกระแนะกระแหนจากบางคนที่ฉันเคยรู้จักในชีวิต เพียงเพราะว่าในที่สุดแล้ว ฉันก็พิจารณาตัดสินใจสิ่งต่างๆด้วยตัวเอง บางทีมันก็เสียความรู้สึกน่ะค่ะ ที่ฉันถามดีๆ ถามด้วยความอยากรู้ข้อมูล เพื่อที่ฉันจะได้มาชั่งน้ำหนัก แต่ก็ต้องมาเจอคำกระแนะกระแหนเหล่านี้
ฉันคิดว่า คนเราไม่ได้เก่งไปหมดซะทุกเรื่องในโลกนี้ และคนเราก็ไม่ได้รู้ทุกอย่าง การถาม เพื่อให้ได้คำตอบ มันไม่จำเป็นว่า ต้องทำตามไปซะทุกครั้ง โดยเฉพาะเรื่องบางอย่างที่มีปัจจัยแวดล้อมมากมายที่คนที่ถูกถาม อาจจะ "ไม่รู้" ขึ้นมาบ้างก็ได้ การตัดสินใจ ก็มีถูกมีผิด การเรียนรู้ก็มีกระบวนการ Trial and Error ลองผิดลองถูก ถ้าใจกว้างกันซักนิด บางทีเราก็จะได้รับข้อมูลใหม่ๆ จากฝั่งที่เราไม่เคยสัมผัสก็ได้
โดยส่วนตัว ฉันคิดว่ามันอยู่ที่อีโก้นะคะ ความรู้สึกว่า "กูเจ๋งกว่า" ของคนที่พูด แต่มันมักจะมาแบบแอบแฝง นิ่มๆ น่ารักๆจนเราไม่รู้ตัว ถ้าสามารถรู้ทันมันได้ ก็จะทำให้เป็นคนน่ารักขึ้นอีกมากทีเดียว ถ้ารู้ไม่ทัน มันก็ทำให้เราปิดกั้นตัวเองเอาไว้อย่างน่าเสียดาย






แต่สำหรับเราแล้วก็ชอบที่จะลองผิดลองถูก บ่อยครั้งจะทะเลาะกับแม่เพียงเพราะหัวดื้อไม่ทำตามที่แม่พูด และแม่ก็จะดูถูกเราบ้างบางครั้ง(แต่หนูรักแม่นะ
แต่มันคือแรงผลักดันให้เรายิ่งอยากรู้มากขึ้นไปอีก
#1 By ::นู๋ noon แว่นแก้ว:: on 2009-05-23 23:47