105: ทุกข์ของการมีตัวตน
posted on 03 Mar 2009 18:29 by rinnathecat in Thought
นักการตลาดหลายๆคนคงจะคิดว่า นี่มันโง่ว! มีดีมานก็ต้องมีซัพพลายสิ เราถึงจะได้เงินมากๆ ฯลฯ ฉันก็ได้แต่ แหะๆ ให้กับความคิดเหล่านั้น แล้วบอกว่า ไม่ล่ะ ขอบคุณ ชีวิตฉันไม่ได้อยู่ที่การได้เงินมากๆ หรือการโปรโมทร้านหนักๆ ว่าแล้วฉันก็เก็บตัวในซอกหลืบ ใช้ชีวิตแบบที่ฉันอยากจะใช้ต่อไป
กระนั้น วันนึง ตื่นขึ้นมา ก็เจอแบบ... รูปที่เหียกที่สุดของฉัน ไปปรากฏอยู่กลางหน้าหนังสือพิมพ์ (ที่ฉันไม่ประสงค์ออกนามฉบับหนึ่ง) พิมพ์ 4 สี รูปใหญ่ครึ่งหน้า แบบ ขายหน้าประชาชีไปค่อนประเทศ ... มิหนำซ้ำ ยังมาแอบก๊อบข้อความจากบล๊อกของฉันไปลง โดยไม่ขออนุญาต ไม่บอกฉันซักคำ อ้างว่าเป็นคำให้สัมภาษณ์ฉันซะอีก แถมตอนที่เมลมาขอรูป เมลมาซะดี ฉันก็ส่งให้ดิบดี ตอนที่เอาไปลง ดั๊นเอารูปอะไรไม่รู้มาลง โอเค ตอนนี้มันหลายวันมาแล้ว คนคงลืมๆมันไปแล้ว จะผลุบมาหลอนกันอีกทีก็ตอนเป็นถุงกล้วยแขกนั่นแหละ กร๊ากกกกก แต่ไม่แน่นะ พ่อค้ากล้วยแขกอาจจะมีจรรยาบรรณมากพอ ที่จะไม่เอารูปนั้นมาพับเป็นถุง เพื่อให้ลูกค้ากินกล้วยแขกไม่ลงก็เป็นได้
ไม่น่าเชื่อเลยแฮะ ว่าหนังสือพิมพ์ขนาดใหญ่อย่างนั้น ยังทำงานกันแบบนี้...
ว่าแล้วฉันก็กลับเข้าซอกหลืบของฉัน ใช้ชีวิตกับร้านบะหมี่เล็กๆของฉันอย่างสงบไปตามเดิม จนกระทั่งวันนึง มีผู้หวังดี ส่งลิ้งนึงมาให้ดู (ต้องขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ) พอคลิ๊กเข้าไป แทบเป็นลม...
(ขยายใหญ่ คลิกที่ภาพเน่อ)
แว่บแรก ฉันแอบคิดถึงพวกหนังโรคจิตเรื่องนึง แบบ ที่มันมีรูปคนๆเดิม แปะกำแพงห้องเยอะๆ แล้วจุดเทียนทำพิธีอะไรบางอย่าง... แบบ... คุณคนนี้ เอารูปฉันจำนวนมาก มาแอบอ้างว่าเป็นตัวเอง เวรกรรม!! ที่มาของรูป ที่เค้าไปก๊อบมา มาจาก Flickr ของฉัน ลิ้งนี้ >>CLICK<< อ่านชื่อไปอ่านชื่อมา คาดว่า น่าจะเป็นรายเดียวกับกรณีที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว... แบบ... นะ... ก่อนแอบอ้างเป็นตัวเองนี่ หนูรู้มั๊ย ว่าป้าอายุเท่าไหร่! โชคดีที่ทาง webmaster เค้าช่วยตักเตือนและเอารูปออกให้ฉันแล้ว ขอขอบคุณอีกครั้งมา ณ ที่นี้นะคะ
เอ๊นนี่ย์เวย์ จาก 2 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้ฉันแอบคิดได้นิดๆ ว่าการมีตัวตน ไม่ว่าในโลกความจริงก็ดี โลกเสมือนก็ดี มันช่างเป็นทุกข์เหมือนกันแฮะ พอมีตัวตน เราก็เริ่มจะหวงตัวตนของเรา เวลามีใครมาเห็นว่าเราไม่ดี เราอุบาทว์ เราหน้าตาเหียก เราก็เป็นทุกข์ เวลามีใครมายื้อแย่ง ตลบแตลงหลอกลวง พยายามจะเอาความเป็นตัวเรา ไปเป็นของเค้า เราก็เป็นทุกข์ ในทางกลับกัน เวลาที่เราไม่พอใจในตัวเรา ต้องการจะเป็นคนอื่น ต้องการจะเป็นที่รู้จัก ต้องการจะมีชื่อเสียง ต้องการส่งเสริมอีโก้ตัวเอง เราก็เป็นทุกข์ เช่นกัน
อย่างที่พระท่านว่า ถ้าเราคิดไว้เนืองๆ ว่าแม้แต่ตัวเรา ก็ไม่ใช่องเราได้บ่อยๆ ก็คงดี ก่อนหน้าที่ฉันไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ ฉันก็ไม่ค่อยได้คิดประเด็นนี้นัก แต่พอเจอเข้าตรงๆ ก็อึ้งไปเหมือนกัน ทั้งโกรธ ทั้งเซ็ง ทั้งหงุดหงิด ฉันเองก็ยังเลวอยู่มาก แต่เมื่อตามรอยตัวเองทันแล้ว ก็เริ่มคิดว่า... เหมือนอาหารที่เรากินเข้าไปวันนี้ ออกมาเป็นอึของเราในเช้าวันรุ่งขึ้น ตัวเราในวันนี้ ก็เป็นปุ๋ยในวันข้างหน้า หน้าตา ชื่อเสียง ความดูดี เงินทองของเราในวันนี้ เราก็เอามันติดตัวไปหลังตายไม่ได้อยู่ดี นักการตลาดที่ฉลาดจริงๆ ต้องเร่งสะสมทรัพย์ที่ไม่มีวันสูญสลายหายไปมากกว่า เอ๊ะ ทรัพย์อะไรหว่า... คิดกันเอาเอง
หลังๆมานี่ จากการสังเกตการณ์ ฉันเห็นหลายๆคน พยายามจะดันตัวเองด้วยวิธีต่างๆ ทั้งในทางที่เป็นกุศล และด้วยทางที่ใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบ พอเห็นแล้วฉันก็อยากจะเตือนๆไว้ ว่าบางทีแล้ว การที่เราทำดีที่สุดโดยไม่หวังผล เราจะมีความสุขกว่ากันเยอนะหนูๆ ชื่อเสียง ได้มา ก็มาพร้อมกับความรับผิดชอบ หลายคนที่มีชื่อเสียง ใช้ชือเสียงในทางที่มิชอบ ถ้าสมมติเป็นดารา เป็นคนเขียนสื่อ หรืออะไรซักอย่างที่ทำงานให้ผู้คนรับรู้จำนวนมาก แล้วเผลอไปทำบาปเข้า บาปนั้นก็ถูกปั๊มตามจำนวนก๊อบปี้ที่มีคนรับรู้ บาปเบาๆก็หนักขึ้นได้โดยไม่รู้ตัว แต่ถ้าเรารู้จักใช้ชื่อเสียงของเราในทางที่เป็นกุศล กุศลของเราก็งอกเงยขึ้นตามจำนวนที่เราเผยแพร่ ถ้าไม่พร้อมจะรับภาระความรับผิดชอบนั้นๆละก็ อยู่อย่างสงบไปก่อนและค่อยๆเป็นที่รู้จักขึ้นตามลำดับขั้น ปล่อยให้อะไรๆมันเป็นไปตามธรรมชาติ น่าจะสบายตัวที่สุดนะเคอะ โฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ความพอเพียงในชีวิตของคนเรา มันไม่ได้จำกัดแค่เงินทองนะ อิอิ มันรวมไปถึงชื่อเสียง ความอยากนั่น อยากนี่ด้วย ถ้าเรารู้จักพอ เราก็จะไม่หลุดหลงไปกับกระแสความต้องการโน่นนี่ได้โดยง่าย แต่ถ้าไม่รู้จักพอละก็ เราจะต้องดำผุดดำว่ายในกระแสของความบ้าบอ กว่าจะโผล่หัวพ้นน้ำขึ้นมาได้ อาจจะเหลือเวลาไม่มาก หรือไม่ก็เสียชีวิตแบบฟรีๆไปหลายชาติเลยก็ได้...
ว่าแล้วฉันก็กลับเข้าซอกหลืบของฉันต่อไป
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
ปล. 1 เผื่อจะได้ไม่ถูกหลอกลวงนะคะ ฉันทั้งเนื้อทั้งตัว มีเว็บแค่
www.mindtrigger.com
http://rinnathecat.exteen.com
http://www.flickr.com/mindtrigger
เท่านั้นนะคะ นอกเหนือจากนั้น ถ้าฉันไม่ได้ประกาศที่นี่ ถือว่าไม่ใช่ฉันเน่อ ฉันไม่รับผิดชอบนะ ถ้าเค้าทำอะไรแย่ๆแล้วอ้างว่าเป็นฉันขึ้นมา คริๆ
ปล.2 เพิ่งสังเกตตัวเองว่า ฉันกำลัง search คำว่า "มัดย้อม" ตอน capture หน้าจอ กร๊ากกกกกกกก
ปล. 3 งานประมูลตุ๊กตาไบลธ์เพื่อการกุศล ยังคงดำเนินต่อไปเน่อ ติดตามได้ที่นี่
จิ้มที่ปุ่มข้างบน เพื่อเข้าไปชมการประมูลได้เลยจ้าาา ส่วนใครที่งุนงงก่งก๊ง ว่าเอ๊ะ ประมูลบนอินเตอร์เน็ท ทำยังไง สามารถเข้าไปอ่านรายละเอียดได้ที่นี่ค่ะ
>>คำแนะนำการประมูลสำหรับมือใหม่<<







มาสเตอร์แชมป์


#1 By mahaoath on 2009-03-03 20:36