RinnaTheCat~*

เมื่อวาน ตั้งใจจะพาคุณแฟน ที่มาจากไต้หวันของฉัน ไปสัมผัสกิจกรรมแปลกๆกลางดึก แนวเอ๊กซอติค ที่ว่าแปลกก็เพราะแบบ ฮีไม่เคยเข้าวัดมาก่อน เมื่อวานนี้มาฆบูชา ก็เลยพากันเข้าวัด แม่และน้องฉันก็ไปด้วย

 ก็เลยไปเวียนเทียนวัดบวรฯกัน ไปถึงผู้คนเป็นล้าน อ๊าาาา คนเยอะมาก

คุณแฟนแอบพกกล้องไปด้วย (แต่เอาไปแต่เลนส์ถ่ายของ แบบ ถ่าย Product.. ฮ่วย) เลยได้ถ่ายรูปมาบ้างเล็กน้อย ฮีดูตื่นตาตื่นใจ ที่เห็นบรรยากาศในโบสถ์ คนมานั่งฟังธรรมกันเพียบ แถมพระพุทธรูปในวัดองค์ใหญ่มาก ฉันเห็นฮีทำหน้าตาอึ้งเล็กน้อย

ซักพักก็ขึ้นไปเดินเล่นบนเจดีย์ นมัสการพระบรมสารีริกธาตุ

ฮีก็ถาม พุทธประวัติ 101 กับฉัน

แบบ... ทำไมตรงนี้มีม้า.....? 

ฉันก็ อา.... คงเป็นม้าที่พาพระพุทธเจ้าออกผนวชละมั้ง

แล้วทำไมมีนกเหยี่ยวตัวใหญ่ ฉันก็ อ๊ะ.... ไม่รู้ววววววว ทำไมมีช้าง??? เด็ดสุดคือ ทำไมมีสิงโต???

เอ๊ะ หรือนั่นไม่ใช่สิงโต? อ๊าาาาา ไม่รู้วววววววววววววว

จากนั้นก็เลย แวะไปวัดราชบพิตรฯ เพราะฉันติดใจ บรรยากาศคนน้อยราวกับวัดจะปิดของที่นั่น ไปถึงก็ดูเหมือนวัดจะปิดจริงๆ แต่เดินเข้าไปก็เห็นแสงไฟลิบๆ ลอยๆรอบๆวัด แบบมีคนเวียนเทียนกันไม่มาก แล้วก็มีเทศน์ในโบสถ์ มีพระจำนวนมากมานั่งฟังเทศน์ในโบสถ์ด้วย

เวียนเทียนเสร็จ ฉันก็ไปนั่งฟังเทศน์กับเขาด้วย แอบเสียดายที่คุณแฟนฟังไม่ออก แต่ของงี๊ ฟังๆไปแหละ ฟังสวด ฟังเทศน์ ฯลฯ ฟังบ่อยๆเดี๋ยวก็คงสงสัย ว่าเค้าพูดไรกัน สงสัยซักพัก เดี๋ยวก็ค้นหาคำตอบเองละนะ

ที่เด็ดคือสิ่งที่หลวงพ่อท่านเทศน์เมื่อวาน... มันช่างโดน! ยังกับเตรียมมาสั่งสอนฉันและน้อง ท่านเทศน์เรื่องขันติ และโยนิโสมนสิการ

ขันติ คือ.. การรักษาสภาวะปกติของตนไว้ ไม่ถูกกระทบด้วยสิ่งที่ปรารถนา หรือไม่ปรารถนาก็ตาม

ฉึก!

โยนิโสมนสิการ คือ...การพิจารณาสิ่งต่างๆอย่างแยบคาย ให้เห็นสิ่งต่างๆตามสภาวะ ความสัมพันธ์ของเหตุปัจจัย

อา......

ฉันมันยังอ่อนหัดนัก แต่ก็เป็นบุญจริงๆที่ได้หลวงพ่อท่านเทศน์เตือนสติ..

ท่านว่า... เวลามีงานเลี้ยง มีผู้เป็นเจ้าภาพทำอาหารเลี้ยง

เวลาที่เราไปเป็นแขก เราหยิบอาหารเข้าปาก อาหารก็ตกถึงท้องเรา ติดตัวเรากลับบ้าน

แต่ถ้าเราไปงานเลี้ยง แล้วไม่ได้กินอะไรเข้าไป

อาหารนั้นเหลืออยู่ที่ไหน?

เวลาแขกกลับหมดแล้ว อาหารนั้นก็ตกอยู่กับผู้จัดงานเองนั่นแหละ

คำสรรเสริญนินทาก็ดี ถ้าเรารับเข้าตัวเรามา มันก็มาอยู่ในใจเรา

แต่ถ้าเราวางเฉย ไม่รับ มันก็จะอยู่กับผู้ที่พูดคำต่างๆเหล่านั้นออกมาเอง

เหมือนอาหารที่วางไว้ที่บ้านคนจัดงานเลี้ยง ที่เราไม่ได้หยิบเข้าปาก

เฮือก! จริงด้วย!

ท่านยังเทศน์ต่อ เรื่องผู้หญิงสองคน ที่อิจฉากัน ฉันลืมชื่อ

เหมือนนาง อ. จะจ้างให้นาง ส. ไปปรนิบัติรับใช้สามีของตน เพราะตนจะปฏิบัติธรรม หรืออะไรบางอย่าง พอไปนานๆเข้า นาง ส. ก็เริ่มจะแบบ.. คิดว่าตนเองอยากอยู่เหนือนาง อ. ด้วยความอิจฉาริษยา ก็เลยจะเอาน้ำมันร้อนๆเดือดๆ สาดหน้านาง อ. (โอ้ยยยยยย อิจฉากันแรงมากกกกกก ถึงขั้นสาดน้ำมันเดือดกันเลย) แต่โชคดี นาง อ. ทำบุญไว้มาก ก็แคล้วคลาดจากการโดนสาด ชาวบ้านพอเห็นดังนั้น ก็รุมทุบตีนาง ส. แบบ กรี๊ดดด ทำไมหล่อนถึงได้เถื่อนแบบนี้.. (แล้วตัวเองรุมทุบตีนาง ส. ไม่เถื่อน?) นาง อ. เห็นเข้า ก็รีบเข้าห้ามปราม ปกป้องนาง ส. พานาง ส. ไปอาบน้ำ (เอ๊ะ ทำไมต้องพาไปอาบน้ำ.. ) เอ๊นนี่ย์เวย์นาง ส. ก็เลยซึ้งใจ ตัวเองตั้งใจจะทำร้ายนาง อ. แท้ๆ แต่นาง อ. กลับมีเมตตาปกป้อง นาง ส. ก็เลยอยากจะขอขมานาง อ. เลยพากันไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าท่านก็เลยเทศน์ จนนาง ส. ฟังแล้วก็ถึงแก่โสดาปฏิผล (บรรลุโสดาบันนั่นเอง)

โฮก..

นางสาว ร. เมื่อฟังหลวงพ่อท่านว่าดังนั้น ก็เลยกลับมามองตนเอง ว่า จริงด้วยสินะ ทุกอย่างในโลกนี้ ทั้งสรรเสริญ นินทา บ้าบอ ล้วนเป็นสมมติ ช่วงเหนื่อยอ่อนนี่ปฏิปทาไขว้เขว ถ้าเป็นพระธิเบต เค้าวาดแมนดาล่า ด้วยความยากลำบาก ค่อยๆเอาทรายมาโรยทีละนิดๆ ให้เกิดเป็นภาพเขียนอันสวยงาม เป็นงานศิลปะอย่างประณีตและโคตรถึก! พอเสร็จแล้ว ก็เอาล่ะ! ปัดทำลายรูปทรายเหล่านั้น ให้มันกลับเป็นเพียงเม็ดทรายตามเดิม

นางสาว ร. ก็ย้อนกลับมาคิดต่อว่า.. งานตุ๊กตาไบลธ์ทั้งหมดนี่ มันก็เหมือนแมนดาล่า เศษพลาสติก เศษผ้า เศษด้าย เศษไหม ฯลฯ ที่เคยกองอยู่ในบ้านฉัน วันนึงก็ถูกนำมารวมกันเข้า แล้วก็มีคนเริ่มตีค่าของมัน เป็นอย่างโง๊นอย่างงี๊ ถ้าแยกมันออกให้ดี วัตถุเหล่านี้ก็ไม่เที่ยง ประสาอะไรกับสรรเสริญ นินทา ที่ยิ่งจับต้องไม่ได้เข้าไปใหญ่ พัดผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

ตอนนี้เริ่มรู้สึกตัวเองว่า มี 2 โหมด... โหมด Social กับโหมด วิเวก

เช้าวันเปิดงาน ฉันรู้สึกว่า โหมดวิเวกทำงาน ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกว่า อา.... นี่มันอะไรกัน ฉันทำอะไรอยู่... แต่ก็ต้องใช้โหมด social ทำสิ่งต่างๆตามขั้นตอนมันไปจนจบ พอกลับเข้าสู่โหมดวิเวกอีกครั้ง ฉันก็รู้สึกว่า

คำว่า ช่างแม่ง นี่มัน ก็แจ่มดีเหมือนกันละนะ ^^; 

ดีใจ ที่ได้หลอกคุณแฟนไปวัด และได้ข้อคิดกลับมา

ปล. เด็กๆคะ อย่าเอาตามฉันซะทีเดียวนะคะ มีหน้าที่ก็ต้องทำให้ดีที่สุด ทำให้ลุล่วง  เมื่อเตรียมพร้อมดีแล้ว ทำทุกอย่างดีที่สุดแล้้ว ค่อยปล่อยวางเน่อ อย่าลืม โยนิโสมนสิการ (มีสอบก็ต้องอ่านหนังสือสอบนะ ฟ่อแฮ่)

ปล. 2 พี่น้องที่รักที่ลงทะเบียน workshop แล้วยังไม่ได้รับ email ตอบกลับ ไม่ต้องร้อนใจเน่อ พอดีว่าวันนี้มี fax เข้ามาเยอะมากๆ ตอนนี้อยู่ระหว่างรวบรวมจัดการจ้า ยังไงจะจัดการให้เรียบร้อย ท่านที่ส่ง slip แล้วจะได้รับ email กลับภายในวันที่ 12 นี้แน่นอนจ้าา อย่าห่วงไป แล้วเจอกัลวันอาทิซซซซซ

ปล.3 ขออภัยทุกๆท่าน ถ้าคำว่า ช่างแม่ง มันจะรุนแรงไปนิส เอาเป็นว่า ลดดีกรีลงมา เหลือแค่ว่า "ช่างมัน" ก็แล้วกันนะคะ คริๆ