165: Bangkok Generous
posted on 23 May 2010 23:55 by rinnathecat in Arts
วันนี้คิดว่าหลายคนคงได้ยินข่าวของวันทำชำระกรุงเทพครั้งใหญ่ หรือ Bangkok Big Cleaning Day กันแล้วนะคะ รูปภาพบรรยากาศก็คงจะมีมากมายเชียวล่ะ เพราะคนถือกล้องแถวๆนั้น มากพอๆกับคนถือไม้กวาดและอุปกรณ์ทำความสะอาดเลย แถมบางคนมือนึงถือแปรง อีกมือถือไอโฟนอีกตังหาก ^^;
ฉันเองก็เป็นคนนึงที่ตามข่าวนี้มาค่ะ เพราะช่วงที่ภาวะบ้านเมืองกำลังวิกฤต หลายคนคงจะรู้สึกคล้ายๆกัน ว่าเราทำอะไรเพื่อช่วยเหลือบ้านเมืองของเราได้บ้าง นอกจากนั่งหน้าจอ รอดู ศอฉ. และเป็นเด็กดี ไม่หนีเคอร์ฟิว ดังนั้นเมื่อมีประกาศวันทำความสะอาด ฉันจึงดีใจมาก โทรนัดเพื่อนพ้องน้องพี่เสร็จสรรพ แล้วรีบเข้านอนเพื่อตื่นไปร่วมกิจกรรม
แต่แล้วเมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่า...เชรี่ย... ตื่นสาย!! อ๊ากกก 
ก็เลยรีบโทรไปหาเพื่อนที่นัดกันไว้ เพื่อนไม่รับโทรศัพท์... อา... หรือมันก็ยังไม่ตื่นกันนะ....
โทรไปหาเพื่อนคนที่สอง เพื่อนคนที่สอง... ท้องเสีย....
โทรไปหาเพื่อนคนที่สาม.. เพื่อนคนที่สาม.. ลูกหมาป่วย
น้องสาวไปเรียนญี่ปุ่น...
แฟนอยู่ไต้หวัน...
เพื่อนอีกคนเป็นพวกอิดออด... ไม่ต้องโทรไปให้เสียเวลา.. มันไม่ไปแน่ๆ...
อ๊าาา เอาไงดี ว่าแล้วก็เตรียมอุปกรณ์พร้อมรบ แล้วก็ไปยัดครัวซอง 1 อัน น้ำแครอท 1 แก้ว กันเป็นลมกลางแดด แล้วก็รีบรุดจะออกจากบ้าน.. ว่าแล้ว.. เพื่อนคนแรกที่นัดก็โทรมาบอกว่า..
"เค้าเลิกทำความสะอาดกันแล้วนะเทอ.. เพราะเค้ากลัวไม่ปลอดภัย.... "
ห๊ะ!!!
ว่าแล้วก็รีบรุดกลับมาเช็คข่าวใน Facebook โดยไว.. ก็ไม่มีร่องรอยบอกไว้ ว่าเค้าจะเลิกกันกี่โมง...
ในใจก็นึกขึ้นว่า.. เอ๊ะ จะรอรอบหน้า หรือจะเอาเลยรอบนี้... แต่ด้วยความเอาวะ.. ถ้ามีใจ เราต้องไม่รีรอ!!
เอาว๊าาา อย่างมากก็ขับรถไป ไม่ได้ช่วยแล้วก็ขับกลับมาก็ละกัน ว่าแล้วก็แจ้นขึ้นรถฟัง จส.100 ไปพลาง หวังใจว่าเค้าจะประกาศว่ายังทำความสะอาดกันอยู่ละป่าว.. เอาก็ไม่มีข่าวเลย -0-
แต่ในที่สุด ก็ไปถึงค่ะ ฮูเร่ แว๊บแรกที่เห็นคนกำลังกวาดถูพื้นถนนอยู่ริมทาง จิตใจมันพองฟูขึ้นมาอย่างประหลาด.. ฟ้าฝนถนนหนทางก็เป็นใจมากๆ รถไม่ติดเลย แถมยังหาที่จอดรถได้อย่างไว และไม่เสียค่าจอดอีกตังหาก..
ว่าแล้วฉันก็รีบลงจากรถที่บ่อนไก่ แล้วก็ไปเดินสำรวจรอบๆค่ะ ในใจกะว่า จะมาเป็นหน่วยขัดสติกเกอร์ละกันอำมาตย์อย่างฉันไม่อยากเปื้อนมาก แต่ก็ลืมนึกไปว่า สติกเกอร์เค้าก็ต้องแปะแถวราชประสงค์สิยะ = = เดินข้ามสะพานวนไปวนมาอยู่นาน ก็ไม่เจอหน่วยแกะสติกเกอร์แต่อย่างใด ทำให้ฟ๊อกกี้พ่นน้ำย่ปรับผ้่านุ่มที่เตรียมมาเป็นหมัน = = ก็เลยว่า เอาล่ะ เดินไปแถวๆที่คนเยอะๆละกัน
ที่แรกที่ลงมาดูลาดเลาค่ะ..
มาถึงที่ๆมีคนเยอะๆกันแล้ว ฉันก็ยื่นๆหน้าไปดูว่า จะช่วยอะไรได้บ้าง มาคนเดียวก็เขินจังเลยนะ.. แบบว่าอำมาตย์อย่างฉัน วันๆไม่ค่อยมีโอกาสคุยกับคนแปลกหน้าซักเท่าไหร่ ทำไงดีๆ ในที่สุด เดินเขินเพลิน จนข้ามสะพานลอยไปอีกฝั่ง
ที่อีกฝั่ง มีพี่ๆดับเพลิง(มั้ง) นั่งกินข้าวกลางวันกันอยู่ แล้วก็มีคนกลุ่มนึงที่ยืนพักเหนื่อยบ้าง กวาดอยู่บ้าง ฉันผู้ซึ่งไม่มีอุปกรณ์อะไร (นอกจากผ้าขี้ริ้ว) ก็พยายามจะไปช่วยหยิบจับ ในที่สุดเจอไม้กวาดมาอันนึงมาจอดรอไว้ ถามพี่แถวนั้นแล้ว เหมือนไม่มีใครใช้ ฉันก็เลยเอามาใช้ซะเลย เย่
ดีใจได้ไม้กวาด หน้ามืดได้อีกรูปนี้ 555
กวาดล้างเช็ดถูแถวนี้ไปได้ซักพัก อะไรๆก็เริ่มดูจะกร่อยๆแล้ว (ก็แหงแหละ คนอื่นเค้ามากันแต่ 9 โมงเช้านะหล่อน) ทุกอย่างแถวนี้ก็ดูสะอาดเรียบร้อยดีแล้ว ฉันก็เลยตัดสินใจ เดินข้ามฝั่งไปกับไม้กวาดคู่ใจ
มองไกลๆไปฝั่งตรงข้าม ถึงเพิ่งเห็นว่า โห... ร่อยรอยสภาพมันแย่กว่าที่คิดไว้มากนะเนี่ย.. น่ากลัวมากๆ
Lotus Express ที่เหลือแต่ซาก
โลโก้...
เห็นแล้วก็รู้สึกอนาถหนอ... ว่าแล้วก็ลุยต่อไป
กลับมาที่ฝั่งตึกลุมพินีทาวเวอร์ ฝั่งนี้คึกคักมากค่ะ คนเยอะและเฮฮา ราวกับเล่นสงกรานต์ แต่เป็นการกวาดล้างถนน
ช่วยกลุ่มนี้อยู่พักใหญ่ๆ จนเกือบบ่าย 3 รู้สึกว่าหน้าแสบ ไหล่แสบ แขนแสบไปหมด (ก็หล่อนเล่นใส่แขนกุด = =) เสื้อผ้าเปียกปอนน้ำครำไปหมดครึ่งตัว เวลาโดนน้ำฉีดล้างพ่นใส่ จะรู้สึกดีใจมากที่ได้แอบล้างตัว 555
ช่วยไปซักพัก ก็รู้สึกว่าพลังครัวซองกับน้ำแครอทหมดลงแล้ว เลยแอบพักในร่มเงานิดนึง กลัวเป็นลมลงไปกลางน้ำ เดี๋ยวผู้คนจะแตกตื่น แต่รอบๆทางที่กำลังพัก ก็มีพี่ป้าน้าอามากมาย มาแจกอาหาร น้ำ ขนม แจกผ้าเย็น T_T มีน้ำส้มคั้นสดปั่นใส่น้ำแข็งแจกด้วย เลยต่อพลังจากน้ำแครอทต่อไปได้อีกพักใหญ่ๆ
บรรยากาศผู้คนรอบๆข้าง มีทั้งคนไทยและคนต่างชาติเยอะแยะเลย ทุกคนดูสนุกกับการทำความสะอาดครั้งนี้มากๆ ฉันเองก็สนุก *-* ยิ่งได้เห็นพื้นถนนที่เต็มไปด้วยเขม่าจากไฟไหม้ กลับกลายเป็นขาวสะอาดตามเดิม ก็ยิ่งรู้สึกดี ถึงรอบนี้จะได้เล็บเท้าที่ดำปี๋มากที่สุดในรอบ 10 ปีมาเป็นของฝากกลับบ้าน แต่ก็รู้สึกแฮบปี้มากๆ ที่ได้มาช่วยกัน
ว่าแล้วก็มีคุณลุงคนนึงเดินเข้ามาหาฉัน แล้วบอกว่า "เอ้า ไม้กวาดนี่ใช้อีกมั้ย ส่งต่อให้พวกเด็กๆพวกนี้มันช่วยบ้าง" ดูจากรูปการณ์แล้ว ฉันก็ทำความสะอาดนอนสต๊อปมานานละ พลังงานหมด แรงน้ำส้มหมด ก็เลยยื่นไม้กวาดต่อไปให้ลุง แล้วก็ไปยืนหลบข้างทางอีกรอบ สายตาก็มองสอดส่องหาว่าใครมีไม้กวาดอีกบ้างละป่าวหว่า จะได้ช่วยต่อ.. ในที่สุดก็หาไม้กวาดไม่ได้ ก็เลยว่า เอาละคงจะได้เวลา ไม้กวาดหลุดมือ แถวที่ทำอยู่ก็สะอาดดีแล้ว ก็เลยถือโอกาสกลับบ้าน
แต่ท้องก็ร้องเตือนว่า ยังไม่มีอาหาร ฉันก็เลยตัดสินใจลากสภาพอันสุดโทรมเข้าร้านอาหารไปกิน Lamb Rack เป็นอาหารจริงจังมื้อแรก ตอนเกือบๆ 5 โมงเย็น พนักงานเค้าก็ไม่ว่าอะไรนะคะ 5555 ให้เข้าร้านได้
สรุปแล้ววันนี้ ได้ทำอะไรตั้งหลายอย่าง รู้สึกดีและแฮบปี้มากๆเลยล่ะค่ะ ได้ยินว่าอาทิตย์หน้าเค้าจะมีกันใหม่อีกรอบ แต่รอบหน้าคงไม่ได้ไปร่วมแล้ว เพราะต้องไปฮ่องกงและจีนทำงานอีกยาว กว่าจะกลับมาหวังว่าพวกเสื้อแดงคงจะไม่ชุมนุมกัน ให้ต้องมากวาดล้างทำความสะอาดกันอีกรอบนะนี่ ^^;
สำหรับใครที่พลาดไป รอบหน้าลองหาโอกาสไปดูนะคะ สนุกสนานดี ที่สำคัญ สำหรับสาวโสดทั้งหลาย หนุ่มๆแถวนั้นดูดีไม่เลวเลย โฮะๆๆๆๆๆๆ ไปช่วยกันคนละไม้คนละมือนะคะ จะปัดกวาดเช็ดถู แจกอาหาร เครื่องดื่ม ผ้าเย็น อะไรได้หลายอย่าง เผลอๆอาจจะได้เพื่อนใหม่น่ารักๆติดมือกลับมาเป็นของฝากกลับภูมิลำเนาด้วยนะคะ เหอๆๆๆๆ
ฟู่~~~~~~~~~~ ดีใจที่วันนี้ ฉันตัดสินใจไปทำดี ถึงต้องไปคนเดียว ไปด้วยความไม่แน่ใจ ว่าข้างหน้าจะเป็นยังไง แต่อย่างน้อย วันนี้ความตั้งใจของฉันก็ชนะความลังเลหลายอย่างที่เข้ามาทดสอบ รู้สึกกระเตื้องไปข้างหน้าอีกขั้น แล้วก็รู้สึกว่า ไม่ว่าอะไรร้ายแรงจะเกิดขึ้นยังไง ถ้าเราทุกคนช่วยกัน อย่างวันนี้ ประเทศของเรา ก็ยังมีความหวัง อย่างแน่นอน
ปล. ฝาก Event อันนี้ด้วยนะคะ
164: มาแผ่รังสีสร้างสรรค์ให้ประเทศไทยกันซักวันเต๊อะ
ปล. 2 เพิ่งเห็นเสื้อเกราะเกียรติยศ ที่ระลึกสำหรับการไปร่วมงาน... ลายเหมือนเสื้อแขนกุดที่ใส่วันนี้เรยยยย มิน่า แสบๆ
